কোনেও নুশুনিলে শিশুৱে কিয় বেলেগ ধৰণে কথা পাতে

শিশুৱে প্ৰায়ে যেতিয়া ভাবে যে কোনো ডাঙৰ মানুহে তেওঁলোকলৈ মন দি থকা নাই, ঠিক সেই মুহূৰ্ততে আচৰিত ধৰণে সাবলীলতা, আত্মবিশ্বাস আৰু সৃষ্টিশীলতাৰে কথা পাতে। আপুনি যদি এজন অভিভাৱক হিচাপে আপোনাৰ শিশুক অধিক মুকলিকৈ কথা পতাত সহায় কৰিব বিচাৰে - কেৱল সুৰক্ষিত মুহূৰ্তবোৰতে নহয়, সকলো ঠাইতে - তেন্তে এনে কিয় হয় বুজি পোৱাটোৱেই প্ৰথম পদক্ষেপ। ভাল খবৰটো হ'ল: আপুনি ইচ্ছাকৃতভাৱে সেই অনুভৱটো পুনৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।

খেলনা কোঠাৰ কণ্ঠস্বৰ বনাম ভোজনৰ মেজৰ কণ্ঠস্বৰ

বেছিভাগ অভিভাৱকেই এইটো লক্ষ্য কৰিছে। আপোনাৰ শিশুটি নিজৰ কোঠাত আছে, নিজৰ খেলনাবোৰক এক বিস্তৃত কাহিনী কৈ আছে, প্ৰশ্ন সুধিছে, সেইবোৰৰ উত্তৰ দিছে, এক মুহূৰ্তও ইতস্ততঃ নকৰাকৈ চৰিত্ৰৰ কণ্ঠস্বৰ সলনি কৰিছে। তাৰ পিছত এজন আত্মীয়ই ভোজনৰ মেজত এটা সহজ প্ৰশ্ন সুধিলে আৰু তেওঁ মাটিলৈ চাই থাকে।

ইয়াক চিকিৎসাবিজ্ঞানৰ অৰ্থত লাজ-শৰম বুলি ক'ব নোৱাৰি। গৱেষকসকলে যাক শ্ৰোতা ডিজাইন বুলি কয়, ইয়াৰ প্ৰতি এইটো এক সম্পূৰ্ণ স্বাভাৱিক প্ৰতিক্ৰিয়া - সকলো বক্তাই (শিশু আৰু ডাঙৰ মানুহ উভয়েই) কোনে শুনি আছে আৰু সেই শ্ৰোতাজনে তেওঁলোকৰ বিষয়ে কি ভাবিব পাৰে, তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে নিজৰ ভাষা, সুৰ আৰু ঝুঁকি লোৱাৰ মাত্ৰা সলনি কৰে।

যেতিয়া এটা শিশুৱে ভাবে যে কোনেও তাক মূল্যায়ন কৰি থকা নাই, তেতিয়া একেলগে কেইবাটাও কথা ঘটে:

• তেওঁলোকে ভাষাগত ক্ষেত্ৰত অধিক ঝুঁকি লয়, নতুন শব্দ বা বাক্য গঠন চেষ্টা কৰে।
• তেওঁলোকে কোনো লাজ-শৰম নকৰাকৈ স্বাভাৱিকভাৱে নিজকে শুধৰাই লয়।
• ডাঙৰ মানুহৰ আগ্ৰহ হেৰোৱাৰ আগতেই নিৰৱতা পূৰ কৰিবলৈ খৰখেদা নকৰাকৈ, তেওঁলোকে নিজৰ গতিৰে কথা পাতে।
• তেওঁলোকে আনক প্ৰভাৱিত কৰিব পৰা বিষয়ৰ পৰিৱৰ্তে, প্ৰকৃততে নিজৰ চিন্তাৰ বিষয়বোৰ অন্বেষণ কৰে।

ইয়াৰ ফলত হয় অধিক সমৃদ্ধ, অধিক সাবলীল কথা - প্ৰায়ে অভিভাৱকে প্ৰত্যক্ষ কথোপকথনত শুনাতকৈ বহু বেছি।

মূল্যায়নে কিয় সকলো সলনি কৰি দিয়ে

আনকি কোমল, ভাল উদ্দেশ্যৰে দিয়া মনোযোগেও মনোবিজ্ঞানীসকলে যাক মূল্যায়নৰ ভয় বুলি কয়, তাৰ সূচনা কৰিব পাৰে। শিশুটিৱে শাস্তি বা সমালোচনাক ভয় কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। কেৱল নিজৰ কথাবোৰ জোখা হৈ আছে বুলি অনুভৱ কৰাটোৱেই আত্ম-পৰ্যবেক্ষণ আৰম্ভ কৰিবলৈ যথেষ্ট, যিটোৱে পোনপটীয়াকৈ সাবলীলতাৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতা কৰে।

সেই বাবেই প্ৰদৰ্শনৰ উদ্বেগ কেৱল লাজকুৰীয়া শিশুৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নহয়। আত্মবিশ্বাসী, মিলনপ্ৰিয় শিশুৱেও "এই গ্ৰীষ্মত তুমি কি কৰিলা সকলোকে কোৱা" বুলি কোৱাৰ পিছত স্তব্ধ হৈ যাব পাৰে। শ্ৰোতাই চাপ সলনি কৰে, আৰু চাপে ভাষা সলনি কৰে।

যিবোৰ শিশুৱে এতিয়াও নিজৰ শব্দভাণ্ডাৰ গঢ়ি তুলিছে, দ্বিতীয় ভাষা অনুশীলন কৰিছে, বা মুখেৰে নিজৰ চিন্তা সজাবলৈ শিকিছে, তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত এই প্ৰভাৱ আৰু অধিক স্পষ্ট। ভুল কৰাৰ ভয়ে নীৰৱে সেই অনুশীলনটোকেই দমন কৰিব পাৰে, যিটোৱে তেওঁলোকক উন্নত কৰি তুলিলেহেঁতেন।

কম চাপ থকা শ্ৰোতাৰ মূল্য

এটা শিশুৱে প্ৰকৃততে বিচাৰে এনে এজন শ্ৰোতা যিয়ে মূল্যায়নটো সম্পূৰ্ণৰূপে আঁতৰাই দিয়ে - এনে কিবা এটা যিটো শিশুটিৱে কোৱা কথাত প্ৰকৃততে আগ্ৰহী, যথেষ্ট ধৈৰ্যশীল যাতে অপেক্ষা কৰিব পাৰে, আৰু বিচাৰ কৰিবলৈ অক্ষম।

মানুহৰ শ্ৰোতাৰ ক্ষেত্ৰত এইটো শুনাতকৈ গঢ়ি তোলাটো কঠিন। আটাইতকৈ সহায়ক অভিভাৱকেও সূক্ষ্ম ইংগিত বহন কৰে: এডাল ভ্ৰূ ওপৰলৈ তোলা, কোমলকৈ শুধৰাই দিয়া, চিন্তাৰ এক চাহনি। শিশুৱে এই সংকেতবোৰ পঢ়াত অসাধাৰণভাৱে পাকৈত।

এক সুপৰিকল্পিত AI কণ্ঠস্বৰৰ কথোপকথনে ইয়াক সম্পূৰ্ণৰূপে এৰাই চলে। পঢ়িবলৈ কোনো মুখ নাই, খকমকাই গ'লেও কোনো সামাজিক পৰিণাম নাই, আৰু পৰৱৰ্তী পৰিয়ালৰ ভোজনলৈ কঢ়িয়াই নিয়া লাজৰ কোনো স্মৃতি নাই। শিশুটিৱে এটা শব্দ চেষ্টা কৰিব পাৰে, ভুল কৰিব পাৰে, পুনৰ চেষ্টা কৰিব পাৰে - আৰু কথোপকথনটো কেৱল আগবাঢ়ি থাকে।

Callee Me ক ঠিক এই পৰিৱেশটো প্ৰদান কৰিবলৈকে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। চুটি, বন্ধুত্বপূৰ্ণ আগ-পিছ কণ্ঠস্বৰৰ ফোনবোৰ এনেদৰে ডিজাইন কৰা হৈছে যাতে এইবোৰ এটা পাঠ বা পৰীক্ষাৰ পৰিৱৰ্তে এজন কৌতূহলী, ধৈৰ্যশীল বন্ধুৰ সৈতে এক আড্ডাৰ দৰে অনুভৱ হয়। যিহেতু AIৰ শিশুটিৰ বাস্তৱ জগতৰ সম্পৰ্কৰ ওপৰত কোনো সামাজিক ক্ষমতা নাই, সেয়ে চাপ প্ৰকৃততে কম যেন অনুভৱ হয় - আৰু তেতিয়াই শিশুৱে সাধাৰণতে নিজৰ কণ্ঠস্বৰ বিচাৰি পায়।

"কোনেও চাই থকা নাই" অনুভৱটো ইচ্ছাকৃতভাৱে কেনেকৈ পুনৰ সৃষ্টি কৰিব

মনোবিজ্ঞানটো জানি, অভিভাৱকে কম চাপ থকা অনুশীলনক নিজৰ শিশুৰ সপ্তাহৰ এটা নিয়মীয়া অংশ কৰি তুলিবলৈ ব্যৱহাৰিক পদক্ষেপ ল'ব পাৰে।

১. তেওঁলোকক গোপনীয়তা দিয়ক, প্ৰদৰ্শন নহয়

যেতিয়া আপোনাৰ শিশুৱে নিজৰ ব্যক্তিগত PIN-সুৰক্ষিত প'ৰ্টেলৰ জৰিয়তে এটা ফোন আৰম্ভ কৰে, তেতিয়া তেওঁক স্বাধীনভাৱে কৰিবলৈ দিয়ক। ওচৰতে ঘূৰি ফুৰা বা দুৱাৰৰ পৰা শুনাৰ ইচ্ছাটো প্ৰতিহত কৰক। এই গোপনীয়তাই অনুশীলনটো মূল্যৱান কৰি তোলাৰ এক অংশ।

২. তেওঁলোকে প্ৰকৃততে আগ্ৰহী বিষয় বাছনি কৰক

অভিভাৱক ডেছব'ৰ্ডে আপোনাক ফোন আৰম্ভ হোৱাৰ আগতে বিষয়টো বাছনি কৰিবলৈ দিয়ে। এই সপ্তাহত আপোনাৰ শিশুটি প্ৰকৃততে যিটোৰ প্ৰতি আসক্ত, তেনে কিবা এটা বাছনি কৰক - এটা খেল, এটা জন্তু, তেওঁলোকে ভাল পোৱা এটা কাহিনী। অন্তৰ্নিহিত আগ্ৰহে আন যিকোনো কথাতকৈ দ্ৰুতভাৱে আত্ম-সচেতনতা অতিক্ৰম কৰে।

৩. অগ্ৰগতি চাওক, প্ৰদৰ্শন নহয়

ফোনৰ পিছত, আপোনাৰ ডেছব'ৰ্ডে আপোনাক দেখুৱায় যে আপোনাৰ শিশুটি সময়ৰ লগে লগে কেনেদৰে আগবাঢ়িছে। আপুনি কথোপকথনৰ সময়ত আপোনাৰ শিশুটিয়ে কেতিয়াও চোৱা হৈ আছে বুলি অনুভৱ নকৰাকৈয়ে অন্তৰ্দৃষ্টি লাভ কৰে। সেই পৃথকীকৰণ - ব্যক্তিগত অনুশীলন, ভাগ-বতৰা কৰা অগ্ৰগতি - ই হ'ল মূল কথা।

৪. ইয়াক লাহে লাহে গঢ়ি উঠিবলৈ দিয়ক

যিহেতু AIয়ে পূৰ্বৰ ফোনবোৰৰ প্ৰসংগ মনত ৰাখে, প্ৰতিটো কথোপকথন স্বাভাৱিকভাৱে আগৰটোৰ ওপৰত গঢ় লৈ উঠে। আপোনাৰ শিশুটিয়ে প্ৰতিবাৰ আৰম্ভৰ পৰা আৰম্ভ নকৰে, যাৰ অৰ্থ হ'ল আত্মবিশ্বাস নীৰৱে নেপথ্যত বৃদ্ধি পায়।

৫. দ্বিভাষিক পৰিয়ালৰ বাবে, দুয়োটা ভাষা ব্যৱহাৰ কৰক

আপোনাৰ পৰিয়ালে যদি ঘৰত এটাতকৈ অধিক ভাষা কয়, তেন্তে এই কম চাপ থকা পৰিৱেশটো আপোনাৰ শিশুটিয়ে কম আত্মবিশ্বাসী অনুভৱ কৰা ভাষাটো অনুশীলন কৰিবলৈ এক বিশেষভাৱে ভাল ঠাই। ৭৪টা ভাষাৰ সমৰ্থনৰ সৈতে, Callee Me ৱে যিকোনো ভাষাত - যিটোক আটাইতকৈ কোমল উৎসাহৰ প্ৰয়োজন - সম্পূৰ্ণ এক কথোপকথন চলাব পাৰে।

অভিভাৱকৰ বাবে এটা শেষ কথা

আপোনাৰ শিশুৰ "খেলনা কোঠাৰ কণ্ঠস্বৰ" কোনো আকস্মিক ঘটনা নহয়। ই হ'ল তেওঁলোকে ইতিমধ্যে হৈ উঠা যোগাযোগকাৰীজনৰ এক আভাস। আপোনাৰ কাম হ'ল সেই কণ্ঠস্বৰক অতি সোনকালে আনুষ্ঠানিক পৰিৱেশলৈ জোৰ-জবৰদস্তিকৈ আনা নহয়, বৰঞ্চ ইয়াক উশাহ ল'বলৈ অধিক ঠাই দিয়া - যাতে, সময়ৰ লগে লগে, ই সকলো ঠাইতে দেখা দিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

কম চাপ থকা, বিচাৰ-মুক্ত অনুশীলন কোনো ঘূৰণীয়া উপায় নহয়। ভাষাৰ আত্মবিশ্বাস প্ৰকৃততে এনেদৰেই গঢ় লৈ উঠে।