ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਖਿਡੌਣਾ ਅਸਲੀ ਹੁਨਰ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਫ਼ਰਕ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ

ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਕੋਲ ਖਿਡੌਣਿਆਂ ਦੀ ਪੇਟੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਆਵਾਜ਼ ਕੱਢਦਾ ਹੈ। ਬਟਨ ਜੋ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਖੇਡਾਂ ਜੋ ਸੰਗੀਤ ਵਜਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਗੈਜੇਟ ਜੋ ਦਬਾਉਣ 'ਤੇ ਅੱਖਰ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਹਨ - ਅਤੇ ਮਜ਼ੇ ਦੀ ਅਸਲ ਕੀਮਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ - ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਸਾਂਝੀ ਹੈ: ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਖਿਡੌਣਾ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੋਸਟ ਉਹਨਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਖਿਡੌਣਾ ਪੈਸੇ ਲਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਉਂ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਇਕੱਲੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

ਛੋਟਾ ਜਵਾਬ ਇਹ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ, ਸੋਚਣਾ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੁਨਰ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਦੇ ਜਾਂ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਿਰਫ਼ ਮਨੋਰੰਜਨ ਹੀ ਲੈ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਸੁਸਤ ਖਿਡੌਣੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ

ਸੁਸਤ ਖਿਡੌਣੇ ਬੇਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਕਾਰਨ-ਅਤੇ-ਨਤੀਜੇ ਵਾਲੀ ਖੇਡ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬਦਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੰਗੀਤਕ ਖਿਡੌਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤਾਲ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਲੈਸ਼ਕਾਰਡ ਵਰਗੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਗੈਜੇਟ ਅੱਖਰ ਪਛਾਣਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਪਰ ਸੁਸਤ ਗੱਲਬਾਤ ਦੀ ਇੱਕ ਹੱਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਟਨ ਦਬਾਉਣ 'ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲਾ ਖਿਡੌਣਾ ਕਦੇ ਵੀ ਅਗਲਾ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦਾ। ਇਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ, "ਇਹ ਨੇੜੇ ਸੀ - ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬੋਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ?" ਇਹ ਕਦੇ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ "ਹਾਥੀ" ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਔਖ ਆਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਢਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਟਨ ਦਬਾਉਣ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।

ਅਸਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ - ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਗੜਬੜ ਵਾਲੇ, ਅਣਕਿਆਸੇ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਦੇ ਵਟਾਂਦਰੇ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਸੁਸਤ ਖਿਡੌਣਾ ਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।

ਜਦੋਂ ਖਿਡੌਣਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੀ ਬਦਲਦਾ ਹੈ

ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਥੀ ਸਾਰੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਦਰਸ਼ਕ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦੇ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਮੰਗਦੀ ਹੈ:

• ਮਤਲਬ ਲਈ ਸੁਣਨਾ - ਸਿਰਫ਼ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਕਿ ਕੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਕੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈ
• ਜਵਾਬ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ - ਸ਼ਬਦ ਲੱਭਣਾ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਤੀਬ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਕਿ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਹੈ
• ਵਾਰੀ ਲੈਣਾ - ਅਸਲੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੀ ਤਾਲ ਸਿੱਖਣਾ, ਜੋ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਹੁਨਰ ਵੀ ਹੈ
• ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਤੋਂ ਉੱਭਰਨਾ - ਗ਼ਲਤ ਸਮਝੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਾ, ਜੋ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਵੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਇਹ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪੱਥਰ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਹੁਨਰ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਲਾਸਰੂਮ ਦੀਆਂ ਚਰਚਾਵਾਂ, ਦੋਸਤੀਆਂ ਅਤੇ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਖਿਡੌਣਾ ਜੋ ਇਸ ਸਭ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਖਿਡੌਣੇ ਤੋਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੁਝ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਧੁਨ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ।

Callee Me ਰੋਬੋਟ: ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਬਣਿਆ

Callee Me ਰੋਬੋਟ - ਜੋ ਇੱਕ ਪਿਆਰੀ ਮਾਤਰਯੋਸ਼ਕਾ ਗੁੱਡੀ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰੀ-ਆਰਡਰ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਹੈ - ਬਿਲਕੁਲ ਇਸੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਫ਼ੋਨ ਦਿਮਾਗ ਹੈ, ਰੋਬੋਟ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਕ੍ਰੀਨ ਵੱਲ ਦੇਖਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿੱਘੀ, ਭੌਤਿਕ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਜੋ ਚੀਜ਼ ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ "ਸਮਾਰਟ" ਖਿਡੌਣਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। Callee Me ਦਾ AI ਆਵਾਜ਼ੀ ਪਲੇਟਫਾਰਮ 4 ਤੋਂ 12 ਸਾਲ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਕਾਲ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਦੋ-ਪਾਸੜ ਵਟਾਂਦਰਾ ਹੈ। AI ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਟੈਪ ਜਾਂ ਬਟਨ ਦਬਾਉਣ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ - ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਅਨੁਸਾਰ ਢਲਦਾ ਹੈ।

ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਗੱਲ, AI ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਢਾਂਚਾਗਤ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਡੇਟਾ ਅਤੇ ਪਿਛਲੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦੂਜੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਰ ਨਵੀਂ ਕਾਲ ਉੱਥੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਿਛਲੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਸੁਸਤ ਖਿਡੌਣੇ ਨਾਲ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਸਾਊਂਡ ਚਿੱਪ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਵਧੀਆ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।

ਭੌਤਿਕ ਰੂਪ ਅਜੇ ਵੀ ਕਿਉਂ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ

ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਹੋ: ਜੇ AI ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਹੈ, ਤਾਂ ਰੋਬੋਟ ਦੀ ਲੋੜ ਹੀ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਇਹ ਇੱਕ ਜਾਇਜ਼ ਸਵਾਲ ਹੈ।

ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ, ਸਰੀਰਕ ਮੌਜੂਦਗੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਭੌਤਿਕ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠਦੀ ਹੈ - ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਗੀ ਹੈ - ਸਪੀਕਰ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਬਿਨਾਂ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਜੁੜਾਅ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਵੀ ਰੂਪ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨਰਮ ਖਿਡੌਣਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਕਾਲਪਨਿਕ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਪਿਆਰਾ ਰੋਬੋਟ ਇਸੇ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੰਮ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਹ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਓਨਾ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਹ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗੱਲ

ਬਹੁ-ਭਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਗ਼ੈਰ-ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਇੱਕ ਗੱਲ: Callee Me ਇੰਟਰਫੇਸ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੋਵਾਂ ਲਈ 74 ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਤੁਹਾਡੀ ਘਰੇਲੂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਉਹ ਸਿੱਖ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ - ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ੇ ਚੁਣਦੇ ਹੋ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬਦਲਦੇ ਹੋਏ। ਸੁਸਤ ਖਿਡੌਣੇ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਚਕ ਦੇਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਥੀ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬੱਝੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾਈ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਮਾਪੇ ਇਸ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ

Callee Me ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਡੈਸ਼ਬੋਰਡ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੱਚੇ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਬਣਾਉਣ, ਹਰ ਕਾਲ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇ ਚੁਣਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤਰੱਕੀ ਨੂੰ ਟਰੈਕ ਕਰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੰਗ 'ਤੇ ਕਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਰੁਟੀਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਤੈਅ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਹੋਮ ਸਕੂਲ ਮੋਡ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਰਫ਼ਤਾਰ 'ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ-ਪੱਧਰ ਦਾ ਕੰਟਰੋਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਅਸਲੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਹੁਨਰਾਂ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਲਈ ਬਿਨਾਂ ਦਬਾਅ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਨਿੱਘੀ AI ਆਵਾਜ਼, ਇੱਕ ਪਿਆਰੇ ਭੌਤਿਕ ਰੋਬੋਟ ਅਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੰਭਵ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ - ਬਿਨਾਂ ਦਬਾਅ ਦੇ, ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੇ, ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਖ਼ੁਦ ਸੈਸ਼ਨ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਦੇ।

ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ

ਸਾਰੇ "ਵਿੱਦਿਅਕ" ਖਿਡੌਣੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਨਹੀਂ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ। ਪੁੱਛਣ ਯੋਗ ਸਵਾਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ "ਕੀ ਇਹ ਖਿਡੌਣਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢਦਾ ਹੈ?" ਸਗੋਂ "ਕੀ ਇਹ ਖਿਡੌਣਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ?" ਇੱਕ ਖਿਡੌਣਾ ਜੋ ਸੁਣਦਾ ਹੈ - ਅਤੇ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ - ਉਹ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੋਈ ਸੁਸਤ ਖਿਡੌਣਾ ਨਕਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।

ਗੱਲਬਾਤ ਇੱਕ ਹੁਨਰ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੁਨਰ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਾਥੀ ਦੇਣਾ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਿੱਧੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।